اومدي تو سرنوشتم  بي بهونه پا گذاشتي                                        

                                      اما تا قايقي اومد از من و دلم گذشتي

رفتي با قايق عشقت تو روشني فردا

                              من و دل اما نشستيم چشم به راهت لب دريا

ديگه در خاك وجودم نه گلي هست نه درختي....

                             لحظه هاي بي تو بودن مي گذره اما به سختي!

دل تنها وغريبم داره اين گوشه ميميره

                                   اما حتي وقت مردن سراغ تو رو مي گيره...!!!

چه زیباست به خاطر تو زیستن

 

                                                          و برای تو ماندن

 

                         به پای تو مردن  

 

    و به عشق تو سوختن.....

 

                                       وچه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن

 

   برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن....

 

                                      ای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگیست....

 

    بدون تو زندگی چه تلخ است و نه شکیباست؟؟؟

 

                                                        ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست؟؟؟

 

     ای کاش می دیدی قلب را که فقط به خاطر تو می تپد.....

 

                                                  از طرفم عشقم (دوستت دارم)

خداحافظ برای تو چه اسان بود

 

خداحافظ برای تو چه آسان بود

 ولی قلب من از این واژه لرزان بود

 خداحافظ برای تو رهایی داشت

  برای من غم تلخ جدایی داشت

    خداحافظ طلوع من

غروب من خداحافظ

  تو ای محبوب خوب من

 سلام تو طلوع پاک شبنم بود

 غروب ظلمت تاریکی وغم بود

 سلام تو شروع آشناییها

 نوید مهربانی ها

زمان همزبانی ها

  دریغ از قطره های اشک سوزانم

 که از بیداد تو بر رخ چکیده

 خزان زندگی آمد

دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده

 

خداحافظ
 

 

خداحافظ

 

 

 

 خداحافظ

خاطرات مرده

نمی دانم چرا همه ی رویدادهای زندگی ام  یه جور دیگه ای شده..

چرا خدا دیگه به حرفهایم توجه ای نمی کنه؟؟

درست است من منکر وجودش شدم ولی چرا باید طوری با من رفتار کنه که حالم از بودنم به هم

بخوره؟؟

هیچ وقت یادم نمی ره زمانی بزرگی اش را سجده می کردم و او را عشق اولم می دانستم..

اگر با حالا شک داشتم الان بقین دارم که بزرگی و رحمتش برای من نیست !!

نه برای این که فقط جوابم را نمی دهد * بلکه برای اینکه هیچ عدالتی را در حق من رعایت
نکرده..

با این حال دیگه وجودش رو در درونم احساس نمی کنم...

ولی اگر تو هنوز به وجودش اعتقاد داری بیشتر به او نزدیک شو..

او منو فراموش کرده ولی هنوز در قلب تو و نزدیک تو است..................

داشتم میمردم که آمدی.خودت بودی که داشتی صدایم میکردی.

امّا من تنها سایه های چشمانت را می دیدم که مرا می پاییدند.

انگار که من تنها بودم با سایه ی پلک هایت.خودت نبودی.

باز صدایت کردم.امّا این بار با پلک هایت که نه؛

با سایه ی اشک هایت جوابم را می دادی.

تنها که داشتم میرفتم تو هم می خواستی با من بیایی.

فهمیدم که برای نجات من نیست.

برای رهایی خویش داری این کارها را می کنی.

امّا من دیگر نایی برای گله کردن از تو نداشتم.

بعد که تورا دیدم حالی فکسنی به سراغم آمد.

امّا این بار نمی خواستم صدایت کنم.

نمی خواستم از تو گله کنم. می خواستم بگویم:

"حق داری، بیاتا با هم برویم.

من تنهایم". امّا گلویم نگرانت شد و نگذاشت حرف هایم را به تو بزنم.

تو نگرانتر از گلویم با گلویت همدرد گلویم شدی.

امّا تو باید باورکنی که این تنها رفتن، تقصیر من و گلویم نبود.

این چیزی بود که ما هر دو با هم داشتیم.

و در تنهایی هر کداممان با هم به صحبت می نشستیم.

با چشمانت مرا همراهی کن تا راحت بروم.

اشک هایت را برای همدردی گلویت بگذار.

آن ها را برای بدرقه من و گلویم دور مریز.

باز به سراغت می آیم. منتظر باش

 

خاکم نکنید بزارید اونم برسه

یادت نره كه عشقمی...!

خاکم نکنید بزارید اونم برسه

بزارید اونو ببینم وقتی به حرفم میرسه

خاکم نکنید هنوز عشقم وندیدم

این همه اماده شدم یه کفن دورم کشیدم

تابوت منو بزارید اونم بگیره

حس کنم عاشقمه وقتی که گریش میگیره

اشکای اونو کی به جای من کنه پاک

خداحافظ عشقم که منو بردن زیر خاک

خاکم نکنید بزارید اونم ببینه

پیکر آشفته من بی رمق روی زمینه

خاکم نکنید بهش بگید حالا که مردم

تو این جشن خشک و خالی اونو به خدا سپردم

بعد رفتن من دو سه روز تنهاش نزارید

روی سنگ قبرم آینه شمعدون بزارید

میبینی چی شد عشقت

عاشقت مرد