خیلی دوست دارم گلم

شبی از شبها،

              بار سفر خواهم بست

                                              خواب خود را زین خواهم کرد

                 سوی منزلگه خواب تو خواهم تاخت

و به قدر همه دلتنگی‌هایم

در آغوش گرمت خواهم گریست ...

 

اومدي تو سرنوشتم  بي بهونه پا گذاشتي                                        

                                      اما تا قايقي اومد از من و دلم گذشتي

رفتي با قايق عشقت تو روشني فردا

                              من و دل اما نشستيم چشم به راهت لب دريا

ديگه در خاك وجودم نه گلي هست نه درختي....

                             لحظه هاي بي تو بودن مي گذره اما به سختي!

دل تنها وغريبم داره اين گوشه ميميره

                                   اما حتي وقت مردن سراغ تو رو مي گيره...!!!

چه زیباست به خاطر تو زیستن

 

                                                          و برای تو ماندن

 

                         به پای تو مردن  

 

    و به عشق تو سوختن.....

 

                                       وچه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن

 

   برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن....

 

                                      ای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگیست....

 

    بدون تو زندگی چه تلخ است و نه شکیباست؟؟؟

 

                                                        ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست؟؟؟

 

     ای کاش می دیدی قلب را که فقط به خاطر تو می تپد.....

 

                                                  از طرفم عشقم (دوستت دارم)

خداحافظ برای تو چه اسان بود

 

خداحافظ برای تو چه آسان بود

 ولی قلب من از این واژه لرزان بود

 خداحافظ برای تو رهایی داشت

  برای من غم تلخ جدایی داشت

    خداحافظ طلوع من

غروب من خداحافظ

  تو ای محبوب خوب من

 سلام تو طلوع پاک شبنم بود

 غروب ظلمت تاریکی وغم بود

 سلام تو شروع آشناییها

 نوید مهربانی ها

زمان همزبانی ها

  دریغ از قطره های اشک سوزانم

 که از بیداد تو بر رخ چکیده

 خزان زندگی آمد

دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده

 

خداحافظ
 

 

خداحافظ

 

 

 

 خداحافظ

خاطرات مرده

نمی دانم چرا همه ی رویدادهای زندگی ام  یه جور دیگه ای شده..

چرا خدا دیگه به حرفهایم توجه ای نمی کنه؟؟

درست است من منکر وجودش شدم ولی چرا باید طوری با من رفتار کنه که حالم از بودنم به هم

بخوره؟؟

هیچ وقت یادم نمی ره زمانی بزرگی اش را سجده می کردم و او را عشق اولم می دانستم..

اگر با حالا شک داشتم الان بقین دارم که بزرگی و رحمتش برای من نیست !!

نه برای این که فقط جوابم را نمی دهد * بلکه برای اینکه هیچ عدالتی را در حق من رعایت
نکرده..

با این حال دیگه وجودش رو در درونم احساس نمی کنم...

ولی اگر تو هنوز به وجودش اعتقاد داری بیشتر به او نزدیک شو..

او منو فراموش کرده ولی هنوز در قلب تو و نزدیک تو است..................